somewhere belong to me

ช่วงนี้งานที่ที่ทำงานเยอะมากๆ เพิ่งผ่านพ้นโปรเจ็คไปอันนึง ก็เหลือโปรเจ็คหลักอีกอันที่จะต้องส่ง 4 ตอนแรกเดือนนี้ กับอีก 3 ตอนในเดือนหน้า กลัวว่าจะไม่ทันซะจริงๆ

แล้วพอไปทำมันก็รู้สึกว่างานรออยู่เยอะสุดๆ เริ่มเหนื่อยเริ่มขี้เกียจขึ้นมา

จริงๆแล้วผมเป็นคนประเภทที่ขี้เกียจสุดๆ แต่ว่าถ้ามีงานที่ต้องทำก็จะทำแบบเต็มที่ขึ้นมา จนมีคนมองว่าเป็นคนขยันกันซะได้..

ไอ้ที่ต้องทำแบบเต็มที่ได้ ก็เพราะมีภาระผูกพันอยู่ ถ้าเราไม่ทำ คนที่ทำต่อจากเราก็จะทำไม่ได้ ถ้าเราทำไม่ดี คนที่ทำต่อจากเราก็จะลำบาก มันก็เลยต้องพยายามทำในส่วนของเราให้ได้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

แต่ที่ผ่านมาก็มีหลายๆส่วนที่ทำผิดพลาดไป ก็รู้สึกแย่อยู่เหมือนกัน..

ส่วนอีกข้อที่ทำเต็มที่ เพราะการที่เราได้ทำ มีอะไรให้ทำ ก็หมายความว่าเรามีคุณค่าในงานนั้นๆขึ้นมา ทำให้รู้สึกว่าเรายังมีค่าอยู่

และเมื่อเราเต็มที่กับมัน เมื่องานเสร็จ เราก็จะภูมใจกับงานเหล่านั้น

พี่ที่ที่ทำงานเคยบอกไว้ว่า
"ตอนทำงานก็ต้องทำให้เต็มที่ เพราะถ้ามันเสร็จส่งไปแล้ว เราเอากลับมาแก้ไม่ได้อีก แล้วมันจะติดตัวเราไปตลอด" ซึ่งมันก็จริง

แต่พอเหนื่อยมากๆ ก็อยากพักบ้างเหมือนกันนะ