somewhere belong to me

เมื่อไม่กี่วันมานี้ พอดีคุยๆกับเพื่อนว่ากำลังเก็บเงินเพื่อจะไปเรียนต่ออยู่ เลยไม่ค่อยได้ใช้เงิน

ก็มาคิดว่า ถ้าเราไม่คิดจะไปเรียนต่อ เราจะเอาเงินไปทำอะไรต่ออะไรหมดแหงๆ...(แต่จริงๆก็เป็นคนที่ติดว่าไม่ค่อยอยากใช้เงินอยู่แล้วอ่ะแหละ...)

แต่เอาเป็นว่า เพราะเรามีเป้าหมาย ก็เลยรู้สึกว่าจำเป็นต้องประหยัดเงิน 

การตั้งเป้าหมายเนี่ย ทำให้พอจะมองทางออกว่า เราจะเดินไปให้ถึงจุดหมายอย่างไร

อย่างช่วงที่เรียน ก็มีเป้าหมายคือเรียนจบ

ซึ่งเราก็จะมีความพยายามที่จะทำให้ถึงเป้าหมายนั้น 

ซึ่งเรื่องไร้สาระบางอย่าง อย่างการวาดรูปเล่น มันก็มีเป้าหมายคือความเพลิดเพลิน

แต่เมื่อบรรลุเป้าหมายว่าเราเพลิดเพลินแล้ว เป้าหมายต่อไปคืออะไร?

หลายๆคนเมื่อทำสำเร็จจนถึงเป้าหมายของตนระดับนึงแล้ว ก็จะพอใจในความสำเร็จนั้น

แต่ว่าเมื่อผ่านไป ก็จะเริ่มมองหาเป้าหมายใหม่ๆ ตั้งเป้าหมายใหม่ๆให้ตัวเอง แล้วก็ออกเดินทางต่อไป

ผมเชื่อว่าทุกคนพยายามที่จะหาเป้าหมายให้ตัวเองไปเรื่อยๆ แต่อยากให้ไปให้ถึงเป้าหมายที่ตนตั้งไว้ด้วย ไม่ใช่แค่ตั้งเป้าหมายไว้ แล้วไม่เดินไปให้ถึงซักที

ผมคิดว่า การตั้งเป้าหมายเป็นสิ่งที่ดี อย่างน้อยก็เป็นการตั้งเงื่อนไขให้ตัวเองว่าจะทำอะไร ทำไปเพื่ออะไร และผลที่จะได้จะเป็นเช่นไร และเมื่อไปถึงเป้าหมายนั้นๆได้แล้ว ก็ต้องพยายามมองหา และตั้งเป้าหมายต่อไป และก้าวเดินในชีวิตของเราต่อไป

เพราเถ้าเรารู้สึกว่าไม่มีเป้าหมายเมื่อไหร่ สิ่งที่เราทำลงไปมันจะเริ่มรู้สึกไร้ค่าขึ้นมาทันที...

อย่างน้อยเป้าหมายที่เล็กน้อยที่สุด ก็คือความสบายใจครับ 

edit @ 25 Jul 2008 00:36:21 by Nicca