somewhere belong to me

หลังๆมานี่ผมค่อนข้างจะเข้าเวปบอร์ดหรือเวปรวมภาพอะไรต่างๆนาๆน้อยมาก

แล้วน้อยมันไม่ดียังไงน่ะเหรอ?

การที่มัวมองแต่ตัวเอง ก็จะไม่เห็นสิ่งอื่นๆ

ในเมื่อเราอยากทำงานเกี่ยวกับภาพแล้ว เราไม่ใฝ่ที่จะดูว่าโลกเค้าไปถึงไหนกันแล้ว หาแรงบันดาลใจใหม่ๆ ซึ่งการที่เรามองดูงานของคนอื่น มันก็เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เราพบอะไรต่างๆมากขึ้น

เพราะงั้นมันก็ควรที่จะใฝ่หาอะไรดูและเรียนรู้จากสิ่งเหล่านั้นว่า "ทำไมมันถึงดีนะ" และเราก็นำแนวคิดต่างๆเหล่านี้มาเป็นองค์ประกอบให้กับงานของเราเอง

นั่นก็คือสิ่งที่ควรจะเป็นน่ะนะครับ แต่ว่าตอนนี้ผมเริ่มคิดขึ้นมาว่า ทำไมผมถึงไม่ค่อยได้ใฝ่หาที่จะดูงานคนอื่นมาได้ซักพักใหญ่ๆแล้ว..(เกือบจะเลี่ยงซะด้วยซ้ำ)

แล้ววันนี้ก็เริ่มเข้าใจขึ้นมาอย่างนึงตอนเข้าไปดูงานคนอื่น

สิ่งที่ผุดขึ้นมาในหัวคือความรู้สึกอิจฉาครับ

อิจฉาว่างานดีกว่าเราบ้าง

อิจฉาว่าเราอยากจะทำได้บ้าง

อิจฉาว่าเราอยากจะได้ทำบ้าง

อิจฉาว่าทำไมเราทำไม่ได้บ้าง

ยิ่งดูงานคนที่เด็กกว่าเรา เก่งกว่าเรา ยิ่งอิจฉาหนักเข้าไปอีก

ซึ่งจริงๆเราควรเอาความอิจฉานี้มาเป็นแรงกระตุ้นให้เราพัฒนาตัวเอง

แต่มันก็เริ่มจะจิตตกขึ้นมาอีกซะแล้ว... แหะๆ..

ที่คิดแบบนี้เพราะเห็นงานเด็กบางคนที่ดีกว่าเรา มีโอกาสที่จะทำมากกว่าเรา มีความขยันมากกว่า แล้วก็สะท้อนตัวเองว่าที่เราทำไม่ได้ก็เพราะตัวเราเองแทบทั้งนั้น

เพราะงั้นผมเลยไม่ค่อยอยากจะเปิดงานของใครต่อใครดู เพราะมันก็จะเกิดความคิดขึ้นมาว่า
" ทั้งที่เราเองก็พยายามแล้ว แต่ก็ยังทำไม่ได้ "
" อยากจะทำนู่นทำนี่ แต่ทำไม่ได้ "
" ดูไปก็เท่านั้น เราคงไม่มีโอกาสได้ทำอะไรแบบนี้ "

พอคิดแบบนี้ก็ทำให้เราเริ่มปิดกั้นตัวเอง ไม่กล้าที่จะทำอะไร ไม่มีแรงบันดาลใจที่จะทำอะไร

แล้วพอยิ่งทำงานจริง ก็ยิ่งรู้ว่าเราทำอะไรไม่ได้มากขนาดไหน ยิ่งทำให้รู้สึกว่าไม่อยากจะทำอะไรเข้าไปอีก

ซึ่งมันก็ไม่ใช่สิ่งที่ดีเลย ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะเปลี่ยนทัศนคติเหล่านี้ไป แต่ว่าคงจะยากซะแล้วสิ เพราะมันฝังอยู่ในจิตใจซะแล้ว...

พิมพ์วกไปวนมาไปหน่อย พิมพ์ตอนดึกๆง่วงๆเนี่ย... ก็หวังว่าจะเป็นข้อคิดแก่ผู้ผ่านไปผ่านมา และพยายามมองโลกให้ดีกว่าผมซักหน่อยก็แล้วกันครับ.. 

edit @ 21 Mar 2008 03:23:14 by Nicca