somewhere belong to me

สวัสดีครับ

 

วันนี้มีอีกเรื่องที่อยากจะนำมาพูดครับ

 

"อิสระ" ที่ทุกคนอยากจะมี ผมเชื่อว่าฟังดูสวยงาม แต่ทำไมผมถึงบอกว่ามันมาผูกมัดเรากัน อาจเพราะคำนี้มีความหมายที่กว้างมากกระมัง ผมก็จะนำมาพูดในแนวความคิดของผมเท่านั้นเอง

 

ผมเชื่อว่าหลายๆคนที่บอกว่า ตัวเองใช้ชีวิตตามใจตัวเอง ทำในสิ่งที่ตัวเองชอบ เชื่อมั่นในสิ่งที่ตัวเองทำ ไม่ต้องมีใครมาบอกให้ทำนู่นนี่ ไม่ต้องไปเชื่อถือความคิดผู้อื่นนัก นี่แหละคืออิสระ

 

แล้วมันจะมาผูกมัดเราอย่างไร? ครับ ถ้าอิสระแบบนั้น คุณกำลังผูกมัดอยู่กับ "ตัวเอง" ครับ

 

คุณอาจจะกำลังทำเรื่องบางอย่างอย่างสุดความสามารถแล้ว ทำไปตามที่ตัวเองต้องการ และเชื่อว่านี่แหละดีแล้ว คนบางคนรอบตัวคุณก็อาจจะมองว่านี่มันดีแล้ว

 

แต่ในความเป็นจริงนั้น คุณอาจจะทำเพราะไม่รู้ก็ได้ว่า มันมีวิธีที่ดีกว่านี้ หาคุณจำกัดไอ้คำว่าอิสระลงบ้าง และลองมองกรอบของสิ่งที่ทำ

 

คนมักจะบอกให้เราคิดนอกกรอบ แต่สำหรับผมนั้น กรอบเองก็เป็นสิ่งที่ช่วยพยุงให้เราพัฒนาตัวเอง และทำความเข้าใจในสิ่งที่อยู่ในกรอบได้เป็นอย่างดี

ถ้ามัวแต่จะบอกให้ไปมองนอกกรอบ โดยไม่ได้ทำความเข้าใจว่าในกรอบเป็นอย่างไร ก็ไม่ต่างจากคำว่ามั่ว

 

เพราะฉะนั้น พอบอกว่าทำไปอย่างอิสระ ไม่มีใครมาชี้แนะแนวทาง ไม่มีกรอบมาช่วยพยุง เราก็จะยึดติดอยู่กับตัวเอง และคิดไปว่านี่แหละคือสิ่งที่ดีแล้วที่จะทำ

ไม่มีใครมาว่าอะไรเรา นี่แหละคือสิ่งที่ดีแล้ว

ทำตามใจตัวเองแล้วเป็นสุข นี่แหละคือสิ่งที่ดีแล้ว

 

แต่คุณถูกกำลังผูกมัดอยู่กับตัวเองว่า นี่แหละ เราใช้ชีวิตอย่างอิสระ

ไม่ได้ลองก้าวไปข้างหน้า ศึกษาเส้นทางอย่างอย่างถ่องแท้ ทดลองอย่างจริงจัง ไม่ได้ลองรับความเห็นของคนที่เคยเดินมาก่อน

 

ผมจึงคิดว่า เราจะเป็น"อิสระ"ได้จริงๆ ก็ต่อเมื่อเราเข้าใจกรอบของเราอย่างถ่องแท้ ก่อนจะออกไป"อิสระ"อยู่ภายนอกกรอบครับ